Enciklopedija sisara

16 Jul, 2013

Marmosa Gray, 1821 - obični mišoliki oposumi i vunasti mišoliki oposumi

Marsupialia - torbari — Autor sisari @ 17:18

Devetnaest vrsta roda Marmosa su relativno sitni oposumi. Ovaj rod jedan je od tri koji su poznati kao mišoliki oposumi; drugi su Thylamys (debelorepi mišoliki oposumi) i Tlacuatzin, sivkasti mišoliki oposumi. Šest vrsta podroda Micoureus, poznati kao "vunasti mišoliki oposumi", ranije su razmatrani kao poseban rod, alii se od 2009. tretiraju kao podrod roda Marmosa.

Vrste u okviru podroda Marmosa (Gray, 1821) su:

Vrste u okviru podroda Micoureus (Lesson, 1842) su:

Marmosa andersoni Pine, 1972

Andersonov mišoliki oposum je endemit ograničene oblasti u južnom Peruu. Naseljava šume; nokturalan je i verovatno arborealan. 

Vrsta je ograničenog opisa, jer je posmatrano malo primeraka. Tamnosivo krzno je na gornjim delovima dugo sa riđkastobraon vrhom. Dlake obraza i brade su krem boje sa istaknutim crnim prstenovima koji okružuju oči. Rep, koji je duži od tela, u osnovi je krznen, sa čekinjama koje postaju duže ka vrhu repa. palac zadnjih stopala je opozitan što zajedno sa prihvatnim repom čini ovog oposuma prilagođenim za život u drveću. 

Malo se zna o ekologiji vrste. Ishrana članova Marmosa sastoji se uglavnom od insekata i plodova, ali i guštera, ptičjih jaja i sitnih glodara. 

Reprodukcija je verovatno slična Marmosa robinsoni, koja rađa 6-14 mladih nakon bremenitosti od 14 dana. Mladi progledaju sa 40 dana, odviknu se od majke sa 65 dana, a verovatno imaju neverovatno kratak život od samo godinu dana. Vrste Marmosa prave gnezda za sklonište ili koriste napuštena ptičja gnezda, rupe u drveću ili stabljikama banana. Andersonov oposum je insektivor, mada i plodovi imaju važnu ulogu u njegovoj ishrani. 

 

Marmosa isthmica Goldman, 1912

Prevlačni mišoliki oposum se nalazi u Kolumbiji i Panami (Panamska prevlaka). Klasifikovan je kao podvrsta Robinsonovog mišolikog oposuma (Marmosa robinsoni). Grade gnezda pričvršćena za drvo. 

Marmosa lepida Thomas, 1888

Riđi mišoliki oposum nalazi se u Boliviji, Brazilu, Kolumbiji, Ekvadoru, Gujani, Peruu i Surinamu u nizijskim tropskim šumama na nadmorskim visinama od 100 do 1000m. Hrani se insektima i plodovima. 

 

Marmosa mexicana Merriam, 1897

Meksički mišoliki oposum nalazi se u Belizu, Kosta Riki, El Salvadoru, Gvatemali, Hondurasu, Meksiku, Nikaragvi i zapadnoj Panami od nivoa mora do 3000 m nadmorske visina; najčešće ispod 1800 m. 

Riđkastobraon boje, varirajući od svetlije do tamnije. Čelo i nos su bleđe boje. Obrazi, grlo, trbuh i unutrašnja strana nogu su žućkasti. Nos je ružičast, uši sivkastobraon, rep tamnobraon. Prihvatni rep iste je dužine kao i telo, naizgled go. 

Nalazi se u primarnim i sekundarnim šumama, uključujući nizijske tropske kišne šume, suve listopadne šume, livade i plantaže. naseljava i region mangrove vegetacije u Meksiku. 

Primarno je arborealan; nalazi se od šumskig tla do visina krošnje oko 30 m. Noćni su i solitarni. Prave gnezda u jamama ili iznad zemlje. Prednjim šapama kopa jame u zemlji u prečniku 3 cm dužine oko 40 cm. ove jame oblaže lišćem.

Marmosa murina (Linnaeus, 1758)

Lineov mišoliki oposum nalazi se u Kolumbiji, Venecueli, Trinidadu i Tobagu, Gujani, Surinamu, Francuskoj Gvajani, istoku Ekvadora, Perua i Bolivije.

Krzno je kratko i glatko, bledo bež do sive boje na donjim delovima. Lice izgleda kao da nosi crnu masku. Rep, koji ženke koriste za nošenje lišća, mnogo je duži od ostatka tela.

Lineov oposum meri oko 11–14.5 cm dužine, a teži oko 250 grama.

Ovaj oposum se najčešće viđa blizu šumskih potoka i ljudskih naselja. Noćno stvorenje, tokom dana se sklanja u spletu grančica, rupi drveta ili u ptičjem gnezdu. 

Hrani se insektima, paucima, gušterima, ptičjim jajima, ptićima i plodovima. 

Leglo broji 5-10 mladunca.

Marmosa quichua Thomas, 1899

Kećuanski mišoliki oposum poznat je iz dve oblasti planinskih šuma na istočnim padinama Anda u Peruu, na nadmorskim visinama od 300 do 2700 m. Pravi areal je verovatno je širi i doseže do Bolivije. Severna oblast je pretrpela destrukciju staništa, a južni deo nije ozbiljno degradiran.  

Marmosa robinsoni Bangs, 1898

Robinsonov mišoliki oposum nalazi se u Belizu, Kolumbiji, Ekvadoru, Grenadi, Hondurasu, Panami, Peruu, Trinidadu i Tobagu i Venecueli.

Krzno mu je cimet braon boje sa žutom donjom stranom. Teme glave obično je bleđe od ostatka tela. Crna facijalna maska je uvek prisutna ali njena veličina varira u zavisnosti od regiona koji jedinka naseljava. Rep je za trećinu duži od tela, pokriven belim dlakama. 

Okupira različita staništa od nivoa mora do 2600 m nadmorske visine, uključujući nizijske i planinske vlažne šume, nizijske sušne šume, mangrove, savane i kserofitne žbunove. 

Jedinke oba pola tipično su aktivne u oblasti od oko 25 m², ali bremenite ženke redukuju takvu oblast na 1–6 m². Mogu se naći i u agrikulturnim poljima.Insektivorni su, ali i plodovi imaju važnu ulogu u njihovoj ishrani.

U divljini su solitrani. U zatočeništvu formiraju socijalnu hijerarhiju koja je povezana s reprodukcijom; mužjaci potvrđuju svoju dominaciju obeležavanjem svog kaveza uljanim sekretom. 

Leglo broji 6-14 mladih. Žive samo godinu dana.  

 

Marmosa rubra Tate, 1931

Crveni mišoliki oposum nalazi se na istoku Ekvadora i u Peruu. 

Marmosa simonsi Thomas, 1899

Sinonim ove vrste je Marmosa robinsoni simonsi. Nalazi se u obalskim regionima zapadnog Ekvadora, Puna ostrva do severozapada Perua i jugozapada Kolumbije. 

Marmosa tyleriana Tate, 1931

Tilerijski mišoliki oposum živi u prašumama Gvajanskih visoravni u južnoj Venecueli na nadmorskim visinama od 1300 do 2200 m. Vrsta se nalazi su tri izolovane oblasti koje su zaštićene (nacionalni parkovi). 

Marmosa waterhousei  Tomes, 1860

Sinonimi Marmosa murina waterhousei - Marmosa waterhousii - Didelphys waterhousii. Žive u Ekvadoru. 

 

Marmosa xerophila Handley & Gordon, 1979

Guahira mišoliki oposum nalazi se u Kolumbiji i Venecueli. Ima status ranjive vrste.

Marmosa zeledoni Goldman, 1917

Sinonimi: Marmosa mexicana zeledoni, Marmosa murina zeledoni, Marmosa zeledoni. Naseljava delove Kosta Rike i Nikaragve. 

 

Marmosa alstoni (J. A. Allen, 1900)

Alstonov oposum naseljava šume od Beliza do severne Kolumbije. Osim insekata i plodova hrane se i gušterima, ptičjim jajima isitnim glodarima. Nekada se klasifikovao kao vrsta roda Micoureus.

Marmosa constantiae (Thomas, 1904)

Belotrbuhi vunasti mišoliki oposum naseljava vlažne šume na istoku Bolivije, brazilske pokrajine Mato Groso i severozapadu Argentine.  Ishrana slična prethodnoj vrsti. Takođe klasifikovan kao vrsta roda Micoureus

 

Marmosa demerarae (Thomas, 1905)

Vunasti mišoliki oposum ili dugokrzneni mišoliki oposum nalazi se u centralnoj Kolumbiji, Venecueli, Francuskoj Gvajani, Gujani, Surinamu, istočnom Peruu, severnoj Boliviji i severnom Brazilu. Nekad pripadnik roda Micoureus.

Marmosa paraguayanus (Tate, 1931)

Tejtov vunasti mišoliki oposum naseljava atlantičke priobalne šume Brazila, Paragvaja i Argentine. Žive u primarnim i sekundarnim šumama, uključujući šume fragmentirane livadama. 


 

Marmosa phaeus (Thomas, 1899)

Mali vunasti mišoliki oposum naseljava zapadne padine Anda u Kolumbiji, Ekvadoru i Peruu, gde živi od obale mora do 1500 m nadmorske visine. Uglavnom naseljava nizijske kišne šume i planinske tmurne šume, mada se javljaju i u sušnim šumama na jugu svog areala. Ranjiva vrsta.

 

Marmosa regina (Thomas, 1898)

Golorepi vunasti mišoliki oposum ili kratkokrzneni vuneni mišoliki oposum naseljava Brazil, Kolumbiju, Ekvador, Peru i Boliviju. Nalazi se prašumama na krajnjem zapadu Amazonskog zaliva i istočnim podnožjima Anda na nadmorskim visinama do 1630 m.  


Komentari


Dodaj komentar

Dodaj komentar





Komentar će biti proveren pre nego što se objavi.

Zapamti me

Powered by blog.rs